Autor: George Siemens, 12 grudnia 2004

1. Podstawy
2. Ograniczenia behawioryzmu, kognitywizmu i konstruktywizmu
3. Alternatywna teoria
4. Sieci, male swiaty, luzne wiezi
5. Implikacje, Wnioski, Literatura

Głównym dogmatem większości teorii uczenia się jest to, że uczenie się pojawia się wewnątrz osoby. Nawet wizje społecznego konstruktywizmu, który utrzymuje że uczenie się jest ustanowionym społecznie procesem, promują pryncypialność jednostki (i jej/jego fizycznej obecności – np. opartej na umyśle) w uczeniu się. Te teorie nie rozwiązują problemu uczenia się, które pojawia się na zewnątrz ludzi (np. uczenia się, które jest przechowywane i przekształcane przez technologię). Nie sprawdzają się również w opisywaniu tego, jak uczenie się wygląda w organizacjach.

Teorie uczenia się są zainteresowane faktycznym procesem uczenia się, nie zaś wartością tego, co czego się nauczyliśmy. W świecie sieci sam sposób informacji, którą nabywamy jest wart zgłębiania. Potrzeba oceny wartości czegoś związanego z uczeniem się jest meta-umiejętnością, która ma zastosowanie zanim uczenie samo w sobie się rozpocznie. Gdy wiedza jest skłonna do niedostatku, przyjmuje się, że proces oceniania wartości jest wrodzony do uczenia się. Gdy wiedza jest obfita, szybka ewaluacja wiedzy jest ważna. Dodatkowe kwestie powstają na skutek szybkiego wzrostu w informacji. W dzisiejszym środowisku akcja jest często potrzebna bez osobistego uczenia się – to znaczy, musimy działać poprzez czerpanie informacji poza naszą pierwotną wiedzą. Zdolność syntetyzowania i rozpoznawania powiązań i wzorców jest cenną umiejętnością.

Wiele ważnych pytań podnosi się kiedy określone teorie uczenia się są widziane przez pryzmat technologii. Naturalnym staraniem teoretyków jest, aby kontynuować przegląd i ocenę teorii, gdy zmieniają się warunki. W pewnym momencie, jednakże, poniższe warunki zmieniły się tak znacząco, że dalsza modyfikacja nie jest już dłużej sensowna. Konieczna jest potrzeba całkowicie nowego podejścia.

Kilka kwestii do zgłębienia w związku z teoriami uczenia się i wpływu technologii oraz nowych nauk (chaos i sieci) na uczenie się:

• Jak na teorie uczenia się wpływa, kiedy wiedza nie jest już dłużej nabywana w sposób linearny?
• Jakie korekty w teoriach uczenia się należy poczynić, kiedy technologia wykonuje wiele spośród kognitywnych operacji wcześniej dokonywanych przez uczących się (przechowywanie i odzyskiwanie informacji).
• Jak możemy kontynuować działania, by pozostać na bieżąco w szybko ewoluującej ekologii informacyjnej? 
• Jak teorie uczenia się odnoszą się do momentów, kiedy działanie jest potrzebne w przypadku braku całkowitego zrozumienia?
• Jaki jest wpływ sieci i teorii złożoności na uczenie się?
• Jaki jest wpływ chaosu jako procesu rozpoznania kompleksowego wzorca na uczenie się?
• Jak, wraz ze narastającym rozpoznaniem połączeń wzajemnych w różniących się dziedzinach wiedzy, systemy i teorie ekologii są postrzegane w świetle zadań uczenia się?