Co mam z tych kursów?

I tak, na pytanie, w jakim stopniu formy doskonalenia umożliwiły nabycie wiedzy niezbędnej do realizacji wskazanych celów, 5,24% badanych usytuowało je bardzo wysoko, 29,72% – wysoko, 44,17% na poziomie średnim, 17,06% respondentom dały niewiele, a 1,79% z nich wybrało opcję „wcale” (blisko 2% nie miało żadnego zdania na ten temat). Jak widać, najliczniejszą grupę stanowią nauczyciele, którzy średnio oceniają stopień nabycia wiedzy na wszelkiego rodzaju kursach. Najmniej liczną grupę stanowią ci, którzy uważają, iż proponowane formy doskonalenia na nic im się zdały.

Jeśli skupimy uwagę na tych, którym doskonalenie przyniosło większy czy średni pożytek, to jest ich całkiem niemała grupa, bo aż blisko 80%! A zatem formy doskonalenia spełniają na ogół swoje zadania. Nie należy jednakże lekceważyć opinii tych, którym formy doskonalenia nie przyniosły satysfakcji. Krytykujący uzasadniają swoje złe zdanie o formach doskonalenia na ogół niskimi kompetencjami wykładowców, brakiem materiałów pomocniczych, zbyt napiętym programem, brakami organizacyjnymi, nieodpowiednimi warunkami lokalowymi. Nie zmienia to ogólnego wrażenia, że reforma systemu edukacji w znacznym stopniu uaktywniła środowisko nauczycieli, a system doskonalenia spełnił swoją rolę. Poważna część nauczycieli nabyła wiedzę niezbędną do realizacji zadań wynikających z wdrażanej od 1999 roku reformy systemu edukacji.

Można wysnuć przypuszczenie, iż zintensyfikowane zainteresowanie nauczycieli udziałem w licznych formach doskonalenia spowodowało wzrost wymagań uczestników szkoleń wobec poziomu form doskonalenia.


Joanna Michalak
Warszawa